PROJEKT ARTICHOKE

Eksperyment, który nie miał ujrzeć światła dziennego

1. Kontekst historyczny
Projekt ARTICHOKE ruszył na początku lat 50., w ramach tajnych operacji CIA prowadzonych po II wojnie światowej. Oficjalnym celem było zbadanie „obrony przed wrogimi technikami przesłuchań” — zwłaszcza w kontekście zimnej wojny i doniesień, że ZSRR i Chiny rzekomo używały metod kontroli umysłu. Prawdziwy cel jednak sięgał znacznie dalej: zrozumieć, jak całkowicie przejąć władzę nad ludzką psychiką.
Projekt był bezpośrednim następcą wcześniejszego programu o nazwie BLUEBIRD i poprzednikiem słynniejszego MK-Ultra. W tajnych dokumentach CIA pytano otwarcie:
– Czy można stworzyć agenta-zabójcę, który nie będzie świadomy swojego działania?
– Czy możliwe jest wywołanie amnezji, podwójnej tożsamości, psychicznego przejęcia człowieka?

2. Konkretne przypadki i metody
W ramach projektu testowano na ludziach:
– duże dawki LSD i innych psychodelików,
– hipnozę połączoną z wywoływaniem traum,
– elektrowstrząsy,
– podawanie środków farmakologicznych bez zgody,
– eksperymenty z substancjami, które miały „wymazywać pamięć”,
– łączenie technik psychologicznych z narkotykami, by łamać opór i osobowość.
Ofiary? Więźniowie, żołnierze, pacjenci szpitali psychiatrycznych, a nawet przypadkowi obywatele. Często bez jakiejkolwiek zgody — i bez wiedzy, że uczestniczą w eksperymencie. W jednym z przypadków testowano reakcję człowieka na podwójną hipnozę — programując go do wykonania konkretnego zadania po określonym czasie. Efekt? Udało się. Człowiek nie pamiętał ani polecenia, ani wykonania.
W dokumentach odnaleziono zapisy, gdzie agenci CIA pytali wprost:
„Czy można zaprogramować człowieka, by po otrzymaniu zakodowanego sygnału popełnił akt przemocy i nie pamiętał go po fakcie?”
Niektórzy badacze twierdzą, że tak — i że tego typu „produkty” były później używane w działaniach wywiadowczych.

3. Wpływ na współczesność
Choć ARTICHOKE zakończono oficjalnie w połowie lat 50., wiele jego technik przeniknęło do MK-Ultra, który działał przez kolejne dekady — aż do lat 70. Co więcej, część badaczy i świadków twierdzi, że programy te nigdy tak naprawdę się nie skończyły — tylko zmieniły nazwę, strukturę i zostały wchłonięte przez czarne projekty wojskowe.
Co to oznacza dziś?
– Istnieją techniki psychomanipulacji, które pozwalają sterować zachowaniem ludzi bez ich świadomości.
– Programowanie przez traumę, systemowe wywoływanie rozszczepienia osobowości, tzw. monarch programming, może być stosowane nadal — szczególnie w kręgach elit medialnych i politycznych.
– Koncepcje takie jak „nieświadomy zamachowiec” nie są już tylko teorią spiskową, ale możliwym scenariuszem — wykorzystującym skutki eksperymentów sprzed lat.

4. Refleksja duchowo-energetyczna
Największy problem Projektu ARTICHOKE nie leży w chemii czy technologii — ale w samej intencji. Przejęcie władzy nad czyjąś wolą to nie tylko zbrodnia psychiczna, ale naruszenie struktury duszy. Wprowadzenie sztucznego impulsu do działania, odcięcie człowieka od jego Jaźni — to brutalne zerwanie połączenia z własnym polem.
Energetycznie — takie eksperymenty wytwarzają szumy w zbiorowej świadomości. Powodują, że coraz trudniej odróżnić prawdę od impulsu. Że wewnętrzny kompas zaczyna się gubić.
Ale świadomość tych mechanizmów to pierwszy krok do ich rozbrojenia. Kiedy człowiek wie, że istnieją siły próbujące przejąć jego umysł, może świadomie wrócić do siebie. Do obecności. Do pola, którego nikt nie ma prawa przejąć.